الان .همين لحظه .همه چيز تموم شد. تو گفتي اونم براي بار دوم .تو خواستي منم رفتم...اين رفتن برگشت نداره.قسم به عزيزترين كسم.مادرم. بعد از اين ديگه سراغت نميام. ميخام فكر كنم از اول "ما"يي نبوده. دلم شكسته اما... عيب نداره. من هم خدايي دارم...

ميدونم كه همه چيز تموم شده برات اما اخه نامرد من ....

وقتي هيچ كسي رو نداري ...شاخ و دم كه نداره؟! واضحه.نداري!

احمقانس كه وقتي شادي براي ديگراني و وقتي ناراحتي بياي بيخودي با من بداخلاقي كني! احمقانس كه هر چي بگي بگم چشم تو درست ميگي هر چي تو بخواي!!احمقانس كه بي دليل بري و من بخام منتتو بكشم!! خيلي بايد خر باشم ك اين كارو كنم. واقعا نميخام.

از مردن كه بدتر نيست؟ اوني كه بچش ميميره چيكار ميكنه؟! همين الانشم افسردم به هزار و يك دليل ميخاي بري؟ برو . فرض ميكنم... يا اصن خودم ميميرم !

عذاب وجدان نسبت به همه ، قلبتو بيشتر از بودن با من درگير ميكنه. من حرفي ندارم. لطفا برو.

چقدر فكر ميكردم نزديكم بهت چقدر فكر ميكردم مهمم برات چقدر دور بودم...چقدر دور...

هنوز خيلي بهت وابستم اما حرفات ديگه به دلم نميچسبه. ابراز علاقت...دلمو نميلرزونه. راستش كلا حسم به زندگي بي تفاوتيه.نه سردم نه گرم. خنثي. حس مردن .

احساس خوشبختي خيلي سادس .حتي با خوردن يه شكلات تلخ بدست مياد. اما بدبختي خيلي پيچيدس .... با اين وجود چرا ...؟؟!!؟؟؟

يه وقتايي حس ميكنم بايد فرار كنم!! از همه چيز دوووووور بشم.به هيچي فكر نكنم!اما اين فرار نيست... رها ميكنم! دلم ميخواد راحت شم . دلم ميخواست ديوونه بودم .به هيچي فكر نميكردم.

تحمل ، زياديش هم خوب نيست! ادم رو فشرده ميكنه.قلبت احساست حتي صبرت فشرده و فشرده تر ميشه. بعضي وقتا هم كه راهي جز تحمل نداري اوضاع زياد فرقي نميكنه.باز هم همون فشردگي!!مثل يه فنر كه از دو طرف با تمام قدرت فشارش ميدن !! اون تحمل ميكنه و جمع ميشه مچاله ميشه ! كافيه رهاش كنن! با تمام قدرت خودشو پرت ميك...

يه سرماخوردگي هايي هم هست كه از سرطان بدتره لامصب!

وقتي كسي پاشو از حد خودش فراتر گذاشت يعني اينكه جايگاه خودش رو فراموش كرده. خب اينم يجور مسئوليته.بايد جايگاهشو بهش ياداوري كني!مگه نه؟ والا!

زندگي من شنيدن نفس هاي اروم توئه خودتم ميدوني خب!

ur the best friend ur the best husband ur the best love ur every thing to me i love u for ever

فقط من و تو! فقط من باشم و تو. نفساي تو زندم ميكنه توي بغلت بدجور ارومم لعنتي!

ميان تمام حرفايي كه امروز و از ديروز زدي، يه حس قديمي يه حس آشناي گنگ ازارم ميدهشايد اشتباهه اما هيچ وقت دوست نداشتم تو به من اين حس رو القا كني من تو رو ميشناسم. يا اينكه گمان ميكنم كه ميشناسم . ولي هرچي كه هستي و هر چي كه باشي دركت ميكنم. و چون دركت ميكنم حرفاتو ميفهمم. عمق حرفات زجرم ميده...